Το δημόσιο πανεπιστήμιο οδηγείται σε «στραγγαλισμό» υποστηρίζει ο Σύλλογος Διδασκόντων του ΑΠΘ

Posted: Απριλίου 14, 2011 in Νέα

Για διαδικασία «στραγγαλισμού» και «απορρύθμισης» του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου, που προκαλεί ερωτήματα για τους πραγματικούς στόχους που θέτει η πολιτεία για την παιδεία, έκανε λόγο το διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου των πανεπιστημιακών του ΑΠΘ (ΕΣΔΕΠ), σε συνέντευξη τύπου που δόθηκε, με αφορμή την πανελλαδική κινητοποίηση και την 3ωρη στάση εργασίας στα ακαδημαϊκά ιδρύματα της χώρας, που κήρυξε η Ομοσπονδία.
Ο Σύλλογος Διδασκόντων του ΑΠΘ αποφάσισε να ζητήσει από το πρυτανικό συμβούλιο και την σύγκλητο να συζητήσουν το θέμα αναστολής του ιδρύματος, τουλάχιστον για μία μέρα, προκειμένου – με τον τρόπο αυτό – να καταστήσουν σαφές στην κοινωνία ότι η συγκεκριμένη κυβερνητική πολιτική οδηγεί στην υπονόμευση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Οι πανεπιστημιακοί υποστήριξαν ότι οι μειώσεις στον προϋπολογισμό του πανεπιστημίου θέτουν σε κίνδυνο την λειτουργία του, καθώς οι σχολές και τα τμήματα αδυνατούν να καλύψουν ακόμη και τις λειτουργικές τους ανάγκες.
Σημαντικότερο είναι το πρόβλημα στα νεότερα τμήματα (Κινηματογράφου, Θεάτρου και Χωροταξίας στη Βέροια) όπου δεν μπορούν να καλυφθούν οι απαιτήσεις στα προγράμματα σπουδών, καθώς οι περισσότερες ώρες διδασκαλίας στηρίζονται σε εκπαιδευτικό προσωπικό του διατάγματος 407, αλλά και στην έρευνα.
«Δεν χρηματοδοτείται καθόλου η έρευνα, τα προγράμματα που είχαν εξαγγελθεί έχουν βαλτώσει εδώ και καιρό, ενώ ακυρώθηκαν και οι υποτροφίες του ΙΚΥ που χρηματοδοτούν του νέους ερευνητές» δήλωσε ο πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ, Γιάννης Κρεστενίτης.
Έθεσαν ως μείζονα προβλήματα τη μείωση προσωπικού των πανεπιστημίων, καθώς δεν προωθούνται οι διορισμοί μελών ΔΕΠ σε κενές θέσεις που δημιουργήθηκαν από συνταξιοδοτήσεις ή παραιτήσεις (περίπου 100 στο ΑΠΘ και 500-600 πανελλαδικά), το πάγωμα των εξελίξεων μελών ΔΕΠ στην επόμενη βαθμίδα, τη μείωση των δαπανών για τους συμβασιούχους διδάσκοντες του 407, την περικοπή ήδη κατά 30% των κεντρικών δαπανών του πανεπιστημίου και τη νέα επικείμενη περικοπή εντός του 2011, αλλά και την μη αναπροσαρμογή του ειδικού μισθολογίου των πανεπιστημιακών από το 2004.
Εκ μέρους της «Πανεπιστημιακής Συμπαράταξης» που συμμετέχει στον ΕΣΔΕΠ/ΑΠΘ, ο Παναγιώτης Γκλαβίνης δήλωσε ότι τα πανεπιστήμια καλούνται να επιβιώσουν μόνα τους, εν μέσω κρίσης, και για αυτό θα πρέπει να αξιοποιήσουν τα δικά τους μέσα, ενώ αναφέρθηκε και σε δύο «πληγές» του ΑΠΘ, που απορροφούν μεγάλα κονδύλια, την φοιτητική λέσχη και την κατασκήνωση της Καλάνδρας.
Σχόλια
  1. Ο/Η Γκλαβίνης λέει:

    Η «Πανεπιστημιακή ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ απθ» διαφώνησε στο πλαίσιο του ΔΣ του ΕΣΔΕΠ και ο εκπρόσωπός της στη συνέντευξη τύπου αν. καθηγ. Νομικής Π. Γκλαβίνης ανέπτυξε τις θέσεις που περιέχονται στο παρακάτω κείμενο που διανεμήθηκε στους παρευρισκόμενους δημοσιογράφους:

    Σήμερα η χώρα βιώνει μια κρίση άνευ προηγουμένου και αγωνίζεται να αποφύγει την κατάρρευση. Η κρίση αυτή είναι πριν απ’ όλα κρίση σκέψης, του τρόπου δηλαδή με τον οποίο εκπαιδευτήκαμε να σκεφτόμαστε από ένα πολιτικό σύστημα που με ευλαβική συνέπεια συντηρήσαμε σαν κοινωνία και σαν οικονομία από τη μεταπολίτευση και μετά.

    Στα Πανεπιστήμια η κρίση αυτή ήρθε πολύ πιο νωρίς. Το πολιτικό σύστημα που κυριάρχησε στη χώρα μας μεταπολιτευτικά, κατέστρεψε τα Πανεπιστήμια πολύ πριν καταστρέψει τη χώρα. Πρόκειται για διακεκριμένη περίπτωση ολοκληρωτικής εφαρμογής του κυρίαρχου μεταπολιτευτικού μοντέλου ανάπτυξης της κοινωνίας μας.

    Σήμερα, εμείς οι Πανεπιστημιακοί αδυνατούμε να βοηθήσουμε συλλογικά την πατρίδα μας και την κοινωνία να βγουν από την κρίση. Όταν δεν καλούμε σε βοήθεια για την «επίθεση» που δεχόμαστε, στεκόμαστε αμήχανα απέναντι στην κρίση και τα παραγωγικά της αίτια, αρνούμενοι να μεταβάλλουμε τον τρόπο σκέψης μας.

    Το κράτος όπως το γνωρίζαμε, τελείωσε για μας. Οι φοιτητές μας έχουν ήδη αντιληφθεί πως, από τη στιγμή που το Δημόσιο θα αδυνατεί στο εξής να προσλαμβάνει με τον τρόπο που το έπραττε, σημασία δεν έχει πλέον η απόκτηση ενός χαρτιού, αλλά η πρόσβαση σε ουσιαστική γνώση, που θα τους εξοπλίσει με τα μέσα εκείνα, τα οποία θα τους επιτρέψουν να επιβιώσουν στην ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά εργασίας είτε στη χώρα μας ή, κατά προτίμηση πλέον για πολλούς από αυτούς, και στο εξωτερικό.

    Υπό το βάρος της αμηχανίας μας, εμείς εξακολουθούμε να αντιδρούμε συλλογικά με τα γνωστά ανακλαστικά της αυτοάμυνάς μας, αρνούμενοι να αντιληφθούμε πως, στο εξής, θα πρέπει να μάθουμε να λειτουργούμε με εξαιρετικά μειωμένη κρατική στήριξη και να προσαρμόσουμε τη δουλειά μας στα περιορισμένα μέσα που διαθέτουμε, τη στιγμή που στον ιδιωτικό τομέα οι συμπολίτες μας δεν έχουν ούτε αυτά.

    Ωστόσο, υπάρχουν σήμερα στα Πανεπιστήμια οι δυνάμεις εκείνες που είναι σε θέση και να τα βγάλουν από την κρίση, αλλά και να σύρουν την ελληνική κοινωνία και οικονομία έξω από αυτήν. Από το κράτος περιμένουμε ένα νέο πλαίσιο καθαρών κανόνων: τι μπορεί και τι εγγυάται να επενδύσει στην ανώτατη εκπαίδευση και, συγχρόνως, με ποιο τρόπο θα μας επιτρέψει να αξιοποιήσουμε τα δικά μας μέσα ώστε να φέρουμε σε πέρας την αποστολή μας. Με άλλα λόγια, να θέσει ξεκάθαρα τους όρους της αυτονομίας μας και το νέο πλαίσιο σχέσεων κράτους και ΑΕΙ στη χώρα μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s